2018 yapımı Ophelia, William Shakespeare'in ölümsüz tragedyası Hamlet'i, klasik hikayenin genellikle gölgede kalan karakteri Ophelia'nın bakış açısından ve yeniden hayal edilmiş bir şekilde sunuyor. Claire McCarthy'nin yönettiği film, Daisy Ridley'nin canlandırdığı Ophelia'nın zeki, güçlü ve kaderini eline almaya çalışan bir karakter olarak portresini çiziyor. Naomi Watts'ın Kraliçe Gertrude'u oynadığı yapım, Danimarka sarayındaki entrikaları, ihanetleri ve aşkı, kadın merkezli bir anlatımla ele alıyor.

Film, Ophelia'nın çocukluğundan başlayarak onun saraydaki konumunu, Prens Hamlet (George MacKay) ile olan yasak aşkını ve etrafında dönen komploların içinde nasıl hayatta kalmaya çalıştığını işliyor. Geleneksel anlatının aksine, Ophelia burada sadece trajik bir sevgili değil, olayların aktif bir gözlemcisi ve katılımcısı olarak karşımıza çıkıyor. Görsel olarak büyüleyici kostümler ve mekanlar, filmin Orta Çağ atmosferini güçlendiriyor.

Ophelia, sadece bir Shakespeare uyarlaması değil, aynı zamanda bir kadının sesini ve hikayesini geri kazanma çabası olarak da değerlendirilebilir. Performanslar, özellikle Ridley'nin dinamik oyunculuğu, izleyiciyi karakterin iç dünyasına çekiyor. Romantik, dramatik ve gerilim unsurlarını dengeli bir şekilde harmanlayan film, hem klasik edebiyat severlere hem de feminist bakış açılı dönem dramalarından hoşlanan izleyicilere hitap ediyor. Edebi bir ikonu farklı bir perspektiften görmek ve görsel bir şölen deneyimlemek isteyenler için Ophelia mutlaka izlenmesi gereken bir yapım.