The White Balloon (Badkonake Sefid), İranlı usta yönetmen Cafer Panahi'nin ilk filmi olarak 1995'te izleyiciyle buluştu. Film, Tahran'da Yeni Yıl (Nevruz) arifesinde, 7 yaşındaki küçük Razieh'in annesinden aldığı para ile bir altın balık almak istemesiyle başlar. Ancak bu para, şehrin kalabalık sokaklarında kaybolur ve Razieh'in bu parayı bulmak için çıktığı dokunaklı yolculuk, izleyiciyi sade bir ama derin bir hikayenin içine çeker.

Panahi'nin yönetmenliği, minimalizmi ve gerçekçi anlatımıyla öne çıkıyor. Kamera, çocuğun gözünden şehrin karmaşasını ve insan hallerini yalın bir şekilde yansıtıyor. Aida Mohammadkhani'nin Razieh rolündeki performansı son derece doğal ve inandırıcı; umut, hayal kırıklığı ve kararlılığı aynı anda yansıtmayı başarıyor. Film, yetişkin dünyasının bürokrasisi ve kayıtsızlığı ile bir çocuğun saf isteği arasındaki tezadı incelikle işliyor.

The White Balloon, sadece bir kayıp para arayışı değil, insan yardımlaşmasının, küçük iyiliklerin ve masumiyetin evrensel bir portresidir. Cannes Film Festivali'nde Camera d'Or ödülü alan bu film, İran yeni dalga sinemasının en önemli örneklerinden biri kabul edilir. Sade dekorlar, doğal oyunculuklar ve derin duygusal katmanlarla örülü bu filmi izlemek, sıradan görünen bir günün nasıl olağanüstü bir hikayeye dönüşebileceğine tanık olmak demek. Samimi anlatımı ve evrensel temasıyla her yaştan izleyiciye hitap eden bir başyapıt.