Apichatpong Weerasethakul'un yönettiği ve 2010 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazanan 'Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives', izleyiciyi Tayland'ın kuzey ormanlarına, ölüm, hatıralar ve reenkarnasyon üzerine şiirsel bir yolculuğa çıkarıyor. Film, böbrek yetmezliğinden ölmek üzere olan Boonmee'nin, kırsaldaki çiftliğinde geçirdiği son günlerini anlatır. Ancak bu sıradan bir veda değildir. Boonmee'ye, hayalet halindeki eski eşi ve bir zamanlar oğlu olan, kıllı, kırmızı gözlü bir 'orman ruhuna' dönüşmüş oğlu eşlik eder.

Weerasethakul, geleneksel anlatı yapılarını bir kenara bırakarak, rüya ile gerçeklik, geçmiş ile şimdi arasındaki sınırları flu hale getiriyor. Film, Boonmee'nin geçmiş yaşamlarına dair parçaları, bazen bir öküzün hikayesi, bazen de bir prenses ile balığın büyülü ilişkisi şeklinde sunarak, izleyiciyi zamansız bir masal dünyasına davet eder. Oyunculuklar doğal ve içten, sanki belgesel çekiyormuşçasına bir samimiyet taşır. Görüntü yönetimi ise ormanın yeşilliğini ve gece karanlığını, adeta bir tablo gibi sunar.

Bu filmi izlemek, pasif bir eğlence değil, meditatif bir deneyimdir. Yavaş tempolu anlatımı ve gizemli atmosferiyle, hayat, ölüm ve varoluş döngüsü üzerine düşündürür. Geleneksel Tay inançları ile modern yaşamın kesişimini, büyülü gerçekçilikle harmanlayarak sunar. Eğer farklı sinema dillerine açıksanız, sıradışı bir hikaye anlatımı arıyorsanız ve görsel bir şiirle karşılaşmaya hazırsanız, 'Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives' mutlaka izlemeniz gereken, unutulmaz bir başyapıttır. Ağır tempolu yapısı sabır gerektirse de, sunduğu derinlik ve görsel zenginlik tüm yatırımınıza değecektir.